İnsanları yanılgıya sürükleyen şeylerden biri, yaptıkları taşkınlıklara karşılık Allah'ın kendilerine süre tanıması ve hemen cezalandırmamasıdır. Bu insanlar Allah'ın rızasından uzak bir hayat sürerken kendilerine vadedilen azaptan habersiz değildirler. Ama onlar her yaptıklarının karşılığını hemen akabinde beklerler. Bu açıkça gökten taş yağmasını beklemeleri gibi ilkel bir mantıktır. Böyle bir şey olmadığına göre de "nasıl olsa bir şey olmuyor" düşüncesi ile taşkınlıklarına devam ederler. Oysa bu çok büyük bir aldanış, çok büyük bir akılsızlıktır. Çünkü Allah zulümlerine karşılık bu insanlara süre tanımaktadır. Onları belli bir günün belli bir vaktine kadar ertelemektedir ki, Kuran'da bu ertelemenin "belki dönerler diye" yapıldığı bildirilmiştir.

Ama şunu da unutmamak gerekir ki haddi aşmada ısrarlı olanlar için bu süre hayır değildir. Allah bunu Kuran'da açıkça bildirir ve insanların bu süreyi hayırlı sanmamaları için de onları özellikle uyarır. Kimi insanlar için tanınan bu süre tevbe edip vazgeçmeleri ve hatta hata ve eksiklerini telafi etmeleri için tanınmış bir fırsat olabilir. Ama insanların pek azı böyle bir iman ve şuura sahiptir. Bu azınlık dışında kalanlar ise, bu süre içinde yaptıkları kötülük ve aşırılıklarda sınır tanımazlar. Öyle ki Kuran'da bu kişilerin "söylediklerimizden dolayı Allah bize azap etse ya" gibi bir üslup kullanacak kadar ileri gittiklerine dikkat çekilir. Ya da benzer şekilde "bize vaad edilen azap ne zamanmış?" diyerek alaylıca ifadeler kullandıkları da bildirilir.

Burada şu noktaya dikkat çekmekte yarar vardır. Kimi insanlar kendilerine Kuran'da bildirilen bu tarz ifadeler hatırlatıldığında konuyu son derece yüzeysel değerlendirmeye eğilimlidirler. Yani kendileri bu tip sözler sarf etmediklerine göre bu konuyla hiç ilgileri yokmuş gibi düşünürler. Oysa bu ifadeler zaten bu sapkın mantığın yansımasına sadece birer örnek olarak verilmiştir. İnsanın böyle bir düşünceye, bakış açısına sahip olduğunun anlaşılması için, mutlaka aynı sözleri sarf etmesi gerekmez. Bir aşırılık yapıp da bir şey olmadığını, karşılıksız kaldığını hatta yanına kar olarak kaldığını düşünüyorsa -farklı sözlerle de ifade edilse- bu da söz konusu sapkın mantığın ta kendisidir.

İnkarcılar Allah'ın kendilerine süre tanımasına aldandıkları gibi bu süre zarfında Allah'ın kendilerine verdiği nimetlere de aldanırlar. Çünkü bakarlar ki yaptıkları kötülüklere karşın hem kendilerine bir şey olmadığı gibi hem de türlü nimetler içinde yaşamaktadırlar. Hatta kimi zaman imtihanın bir gereği olarak içinde yaşadıkları nimetler eksilmediği gibi, mallarında, mülklerinde bir artış, mevkilerinde bir yükselme de olabilir. Allah kendilerine evlatlar, evler, mallar verip onlarla övünmeleri için yol da açabilir. Bu şekilde kişi Allah'ın verdiği bu imkanları O'nun rızası dışında kendi istekleri doğrultusunda kullanırken, aslında kendi hainliğine ve nankörlüğüne kendisi şahit kılınmış olur. Düşüncesine göre o, Allah'ın rızasına ters düşmekte ama Allah kendisini cezalandırmamaktadır. Yani herşey yolunda gibi görünmektedir.

Halbuki bu insan büyük yanılgıya düşmüştür. Gerçekte geçen her dakika her saniye kişinin aleyhine işlemekte ve içinde bulunduğu nimetlerin fazlalığı da günahını, azabını daha da artırmaktadır. Kendisine nimet verilmesinin sırrı budur; azabının daha da artması. Nitekim Allah bu sırrı Kuran'da şöyle haber verir:

Allah korkusundan uzak bir ömür sürenlerin görüp görecekleri nimetler işte en fazla dünya şartlarında olduğu kadardır. Ahirette ise onları sonsuza kadar dinmeyecek acılar ve dayanılmaz bir azap beklemektedir. Çünkü Allah artık intikam alacaktır. Önce Allah'ın emriyle tutuklanıp sorguya çekilecek sonra da haklarında hüküm verilecektir. Allah sonsuz adaletiyle zerre kadar yaptıkları kötülüğü karşılıksız bırakmayacak, gerçekte layık oldukları bir mekan olan cehennemde kendilerine azap edecektir.

Nihayetinde kişi bir ayetin ifadesiyle Allah'ın yaptıklarından gafil olmadığını, küçük büyük her şeyin kaydedildiğini anlar. Allah'ın sonsuz azametini ve adaletini de tüm benliğiyle hisseder. Pişmanlık dolu sözler söyler, sürekli "keşke..." der, yalvarır, af diler, kendisine bir fırsat daha tanınmasını ve dünyaya geri döndürülmesini ister ama hiçbiri kabul görmez. O anda yaşadığı pişmanlık dünyadaki hiçbir pişmanlık hissiyle kıyaslanabilecek gibi değildir. Ama suçu büyüktür; Allah'ın kudretini hakkıyla takdir edememiş, O'na karşı isyankar davranmıştır. Böylece kendisini kendi başına buyruk sanmış, bugünlerle karşılaşacağını da hiç hesaba katmamıştır.

İşte gerçek böyledir. İnsan şunu bilmelidir ki Allah sonsuz adaletli sahibidir. Yapılan hiçbir kötülük asla karşılıksız kalmaz. Yaptıkları, kişinin karşısına kimi zaman dünyada kimi zaman ahirette çıkar ama er ya da geç mutlaka çıkar. Hiçbiri eksik kalmaksızın hepsinin cezasını çeker. Böylece aslında en büyük zulmü ve kötülüğü kendisine yaptığını anlar. Göz açıp kapaması kadar kısa olan dünya hayatında aldanmış, başıboş olmadığını da azabı tadarak öğrenmiştir. Çünkü Allah zalimleri sevmez...

KURAN AHLAKI

ANA SAYFA